| Od-nowa - zmiany w wystawie stałej w MEK |
| Wystawy Kraków - Muzeum Etnograficzne Krakowa - Ratusz | |||
 W sto lat od powstania Muzeum postanowiono rozpocząć przebudowę obecnej wystawy stałej. O idei Od-nowa: „Od-nowa” w obecnym kształcie jest próbą pokazania procesu, odsłania sposób myślenia i poszukiwań. Tworzy przestrzeń niejednoznaczną, która prowokuje. Pracujemy nad ciągiem dalszym w tej sali. W przyszłości pojawią się specjalne informatory, pozwalające wniknąć w kolejne warstwy informacji i szczegółów. Niemniej już teraz stawiamy pytanie: jak w świadectwach życia z przeszłości odnaleźć nutę uniwersalną, nigdy nie przebrzmiałą? Kierujemy się dwoma kryteriami: chcemy nie tylko spróbować powiedzieć, jak było, ale i dlaczego tak było, poszukując znaczeń, które mogą ożywić nasze myślenie. Jednocześnie odważyliśmy się pokazać początek przebudowy jeszcze nieukończony. Szukanie znaczeń jest bowiem procesem, do którego chcemy zaprosić każdego, kto w tę przestrzeń wejdzie. 
fot. Jerzy Nadzionek / Poland-art Centralnym punktem „Od-nowy” jest drzewo, pozornie uschłe, ale tu nabierające nowej siły. To prawdziwa axis mundi wystawy – inspirowana emausowymi drzewkami życia. Suchy świerk, który przyjechał z Karkonoszy, w Muzeum na powrót zielenieje i z impetem wbija się w niezwykły nieboskłon – beton, który przemienił się w pola uprawne. Manifestację budzącego się na wiosnę życia i sił witalnych pokażemy docelowo przez przenikające się „cztery strony wiosennego świata” skupione w obrzędowych znakach: pisankach; wierzbach-palmach; postaciach „negocjatorów” z pogranicza światów (zapowiada je fotografia Siudych Bab) i krakowskich odpustach, Emausie i Rękawce. Wstępną koncepcję zobaczyć można na prezentowanej na wystawie makiecie. Zaczęliśmy od jajka. Poświęcona mu część wystawy „Parę jajek podarujcie” to opowieść o pisance jako darze (zapisane na jajkach życzenia). Wątek pierwszy (osobna nisza), to mnogość kodów i wątków „pisanych” na małej powierzchni (nazwy motywów – od żartobliwych po poetyckie). Wątek drugi (kolejna nisza) to pisanka, która może być sposobem poszukiwania własnej tożsamości (układające się w mapę nazwy miejsc, z których pochodzą pisanki w kolekcji MEK). Wątek trzeci (kolejna nisza) to skala i różnorodność kolekcji MEK. Po raz pierwszy prezentujemy pisanki spoza terenu Polski – z najstarszą pisanką monasterską z 1880 roku – unikatowym dziełem sztuki niemal jubilerskiej (umieściliśmy je w osobnym puzderku). Szkło powiększające, dzięki któremu zwiedzający ma szansę z bliska zobaczyć misterny kunszt pokrywających jajka zdobień, budzi w nim odkrywcę i poszukiwacza, wyostrzając spojrzenie, pozwala wyraźniej zobaczyć to, co „gołemu oku” może umknąć. Zwracamy też uwagę na trzy elementy: _ cytat przypominający o „magicznym” zastosowaniu jajka _ archiwalną fotografię przywołującą zabawę jajkami _ turlającą się pisankę z napisem wzór za matki i babki, nawiązującą do zrzucania jaj ze wzgórza na Rękawce. Są to kolejne wątki związane z wiosenną obrzędowością, które planujemy rozwinąć na kolejnych etapach pracy nad wystawą. 
fot. Marcin Wąsik / Muzeum Etnograficzne w Krakowie Dodaj do:
|