| Maria Pyrlik | Fotografie |
| Wystawy Katowice - Centrum Kultury Katowice |
![]() Fragment Kolekcji ŚwiatełWernisaż wystawy w środę 8 lutego 2012 godz. 17 Wystawa trwa do 28 marca 2012 | Galeria Pusta Dokument jest racjonalnym potwierdzeniem istniejących faktów czy wydarzeń. Racjonalnym, czyli „mechanicznym”, a zatem pozbawionym intencji interpretacyjnych. Staram się, aby użycie przeze mnie formy dokumentalnej inspirowało kojarzenia artystyczne u odbiorcy. Maria Pyrlik Istotnym walorem prac Marii Pyrlik jest swoista gra prowadzona z poetyką i konwencją tak zwanego obrazu „stimmungowego”. Stosował się on do obrazów, które w swej warstwie przedstawieniowej pokazywały sceny wieczorne albo popołudniowe. Z reguły były to pochmurne landszafty, mroczne zaułki czy ciemne wnętrza. U Pyrlik również pojawia się gra ze światłem i cieniem, często prowadzona w dość niskiej skali, oraz operowanie przyblakłą modulacją tonu i zestrajanie plam barwnych. Jest też skłonność do artykułowania ciemności z rzadka rozświetlanych ostrą strugą światła. Jednak fakt, że artystka zestawia je w cięciach, stosując czasowe interwały, pozwala się domyślać, że najważniejsze jest dla niej poddanie współobecności różnych wersji wydarzeń oraz przenikanie czasów martwych i ‘aktualiów’. Dlatego zapewne nie należy tych prac postrzegać jako „okien” na świat. Niekiedy – jak ma to miejsce – w fotografiach nieba (cykl „Oczy do patrzenia...”) przepływają przez nie skrzepy błękitu, ale nie szukajmy w nich ocalenia. (…) |”Fragment kolekcji świateł” – podobnie jak wcześniejsze „Stopklatki”, „Kolejne klatki”, a także zapoczątkowany w 2001 r. cykl wideo „Obrazy na ścianach” – budują i artykułują świat, który nie jest już sankcjonowany przez „galaktykę Gutenberga” – z jej linearyzmem, trójwymiarowością i stałym punktem widzenia. W pracach tych legła także w gruzach geometria Euklidesa. Prace Marii Pyrlik z ostatnich lat znakomicie egzemplifikują ten proces, a co najważniejsze, ich język i optyka zasadzają się właśnie na tym pęknięciu – linearyzm jest w nich pozorny, gdyż to, co tworzy punctum fotografii (albo wideo), mieści się poza ‘obrazem’. W tym sensie prace te z jednej strony wskazują same na siebie (na swój język i użyte medium), z drugiej znów – wskazują na narrację znajdującą się poza diachronią kadrów. (…) Warto też zwrócić uwagę na kluczową w twórczości Pyrlik funkcję światłocienia. Światło pełzające i niknące na tynkach zdaje się być dygresją naszych fantazmatów, które jakkolwiek z pozoru coś znaczą, faktycznie udają, że znaczą. Są w stanie permanentnego tranzytu i to najwyraźniej jest dystynkcją ich przedstawienia. Jeżeli we wcześniejszych cyklach fotograficznych autorka jeszcze koncentrowała się na architektonicznym detalu, jakkolwiek go zamazywała, to już w nowszych pracach poblaski i ‘zajączki’ światła są symulakrami, które więcej oznaczają niźli określają. Roman Lewandowski Od ponad dziesięciu lat zajmuję się “zbieraniem” świateł. Fragment Kolekcji Świateł to projekt prezentujący część większej kolekcji. Składają się na nią fotografie „luźne” - czyli światła w formie pojedynczych zdjęć czy filmów wideo, jak i również cykle, gdzie światło jest sportretowane w czasie, tworząc pewne rytmy. Główna Kolekcja została zebrana na 16 m2 – w przestrzeni mojej pracowni. Światło zatrzymane jest w tych pracach i pojawia się w innej przestrzeni – przestrzeni galerii. Moje realizacje są dokumentem, który potwierdza zaistniały fakt – wydarzenie. Jest mechaniczną rejestracją zdarzenia pozbawioną intencji interpretacyjnych. Maria Pyrlik Maria Pyrlik urodziła się w Krakowie. Studiowała malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom z malarstwa sztalugowego uzyskała w 1993 roku w pracowni prof. Zbigniewa Grzybowskiego oraz aneks z malarstwa ściennego i z fotografii w pracowni prof. Zbigniewa Łagockiego. Zajmuje się: malarstwem, fotografią, filmem video i instalacją. Tworzy prace podporządkowane ścisłym założeniom koncepcyjnym i kompozycyjnym. Często w fotografiach i pracach wideo odwołuje się do kryteriów malarskich, sprowadzając obraz do płaskiej, dwuwymiarowej formy. Od 2010 roku pracuje na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Sztuki Mediów i Scenografii. |

















