| Marcin Berdyszak |
| Wystawy Katowice - Centrum Kultury Katowice |
 To whom it may concern & Horyzont Plastikowej ŚmierciWystawa trwa od 29 listopada 2011 do 2 stycznia 2012 Galeria Sektor I W twórczości Marcina Berdyszaka można zaobserwować kilka wątków, począwszy od relacji natura–kultura, analizowanej od czasu eksperymentowania z żywymi owocami (zapach, rozkład materii organicznej) i zastępowania ich technologicznymi atrapami, a skończywszy na problemach wyłącznie kulturowych, jak iluzja, imitacja. Artysta zajmuje się także problemami z pogranicza świata społecznego i kultury, śledzeniem stereotypów, procesów unifikacji, konsumpcji, przenikaniem się kultury popularnej i elitarnej. Ważny w jego twórczości jest także nurt krytyczny, który nawiązuje do tematyki tzw. sztuki krytycznej, ale nie stosuje charakterystycznej dla niej stylistyki, m.in. prowokacji artystycznej, skandalu czy nachalnej symboliki. Piętnuje zjawiska globalne, trendy kulturowo-społeczne, które odczytuje jako absurdalne lub destrukcyjne. W swoim dyskursie artystycznym nie ucieka od oceny rzeczywistości. Kategorie estetyczne funkcjonują w jego twórczości obok kategorii moralnych. Prace prezentowane na katowickiej wystawie pochodzą właśnie z nurtu krytycznego. Wielkoformatowe fotografie układające się w płaską instalację albo rodzaj naściennego environment tworzą pracę Horyzont plastikowej śmierci. Są to fotografie plastikowych żołnierzyków ułożonych w sceny batalistyczne, które – fotografowane w dużym zbliżeniu – nabierają wymiaru sztucznej, ale prawdopodobnej bitwy. Instalacja To whom it may concern to 50 białych i 50 czerwonych T-shirtów – poplamionych, zbrukanych, nadgniłych i o niemiłym zapachu. Jak koszule powstańców, żołnierzy, ubiór walecznych mężczyzn to bitewny świadek bólu ciał i unicestwienia dusz. Koszulki nie przez przypadek mają biało-czerwone barwy, ale ich symbolika, konotująca oczywiście polskość, może również oznaczać rewolucję, niebezpieczeństwo, ostrzeżenie (czerwony), niewinność, bezbronność, uległość, poddańczość (biały). Znamienny jest także tytuł pracy: It whom it may concern, standardowy zwrot nagłówków i naklejek pocztowych w obszarze anglojęzycznym, często stosowany przy rozsyłaniu ulotek i informacji reklamowych, oznaczający, że przekaz, informacja są kierowane do „tych, których to dotyczy”. Możemy poczuć się więc odbiorcami tego komunikatu artystycznego, ale możemy też przejść obok niego obojętnie. Mamy wolny wybór, a odrzucenie komunikatu artystycznego wpisane jest w jego ontologię. Artysta jest zakorzeniony w XX-wiecznej awangardzie, z którą podejmuje dyskusję i której ikony wykorzystuje do obnażania nieadekwatności jej zdobyczy. Artysta rozprawia się z mitem ,"nowości", "oryginalności" i "odkrywczości" dzieła sztuki. Jest też jednym z nielicznych twórców w Polsce, którzy podejmują problematykę sztuki i kondycji ludzkiej w perspektywie globalistycznej, nie z punktu widzenia lokalnych partykularyzmów i nietrwałych mód artystycznych oraz skandali i prowokacji. Elżbieta Kościelak Marcin Berdyszak (ur. 1964, Poznań) – uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka oraz z rzeźby w pracowni prof. Macieja Szańkowskiego w PWSSP w Poznaniu w 1988 roku. Od 1989 roku związany z Akademią Sztuk Pięknych w Poznaniu, gdzie obecnie jest profesorem i prowadzi pracownię warsztatów twórczości edukacyjnej na Wydziale Edukacji Artystycznej. Prowadzi również pracownię rzeźby w Instytucie Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. Członek Stowarzyszenia Artystyczno-Edukacyjnego Magazyn, którego jest współzałożycielem (wraz z Tadeuszem Wieczorkiem, Piotrem Pawlakiem i Wojciechem Nowakiem). Tworzy instalacje, obiekty, rysunki. Swoje prace prezentował na wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in. w Polsce, Niemczech, Słowacji, Finlandii, Szwecji, Japonii, Meksyku, Wielkiej Brytanii, Litwie i USA. W jego pracach często pojawiają się owoce. Artysta bada granice kultury i natury oraz ich wzajemne relacje. Pracuje także z zapachami. Interesuje go owoc w relacji do czasu, pamięci, iluzji czy imitacji. W swojej twórczości porusza takie problemy, jak unifikacja, konsumpcja, nowe sentymenty i emocje prowokowane sztucznie. Interesuje się również stereotypami wypracowywanymi przez kulturę i ich funkcjonowaniem w różnych kontekstach. Zajmuje się nadużyciem jako formą osiągania doskonałości oraz zagadnieniem sztucznego instynktu. Jego ostatnie realizacje dotyczą problemu tresury kulturowej, mechanicznego wartościowania rzeczywistości i standaryzacji odczuć i opinii dotyczących moralności. Dodaj do:
|