| Grassomania 2011 |
| Wystawy Gdańsk - Gdańska Galeria Güntera Grassa |
 Pragnienia, tęsknoty…Wystawa trwa od 17 grudnia 2011 do 29 stycznia 2012 Trzecia odsłona Grassomanii przybiera formę wystawy zbiorowej pod tytułem „Pragnienia, tęsknoty…”. W Gdańskiej Galerii Güntera Grassa będzie można zobaczyć między innymi instalacje, video, fotografie, malarstwo i ceramika. Do udziału w Grassomani 2011 zaproszono artystów związanych z Trójmiastem, którzy wyjechali i obecnie tworzą poza granicami miejsca swojego pochodzenia. Między innymi Anna Baumgart, Małgorzata Dobke, Agnieszka Korejba, Aneta Regel, Jarosław Fliciński, Marcin Kaliński, Tomasz Śliwiński i Christian Tomaszewski w swoich pracach opowiedzą o pragnieniach, tęsknotach…. W czasie trwania wystawy będą miały miejsce wydarzenia towarzyszące, między innymi: koncert, seria spotkań i performance Rafała Dziemidoka. Szczegółowy program:17.12.2011 godz. 16:30 (sobota) pokaz filmów „Erased/ Nieobecni” i spotkanie z Christianem Tomaszewskim | Kino Helikon ul. Długa 57 w Gdańsku W spotkaniu wezmą udział: Christian Tomaszewski, Andrzej Leszczyński, Jakobe Mansztajn Rozmowę poprowadzi Małgorzata Żerwe Punktem wyjścia do rozmowy jest pokaz filmów Christiana Tomaszewskiego „Nieobecni” 07.01.2012 godz. 11:00-13:00 (sobota) warsztaty artystyczne dla dzieci „Mapa Marzeń”, animatorka Aleksandra Tatarczuk | 4G Pytanie: Kim chcesz zostać gdy dorośniesz? było często weryfikowane przez życie. A co gdyby przestać myśleć o dziecięcej odpowiedzi jako o infantylnym marzeniu, ale potraktować ją jako plan? Warsztaty Mapa Marzeń proponują skonfrontowanie pragnień małych uczestników zajęć z dziełami artystów zebranych na tegorocznej odsłonie Grassomanii. Dzieci wraz z animatorem dokonają kalkulacji na ile pragnienia rekompensują tęsknoty i w jakim miejscu na świeci ich plan ma największe szanse realizacji. Uczestnicy dokonają analizy prezentowanych prac i stworzą Mapę marzeń, która stanie się przewodnikiem jak dotrzeć do wyznaczonych celów. Dla dzieci od 5 do 13 lat. Indywidualne terminy spotkań od poniedziałku do piątku dla szkół i przedszkoli: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. . 20.01.2012 godz. 19:30 (piątek) performance: Rafał Dziemidok i Irad Mazliah | 4G Pokaz duetu Rafała Dzemidoka i Irada Mazliaha nosi tytuł Mentykora, co oznacza mityczne zwierzę, stwora ze snów będącego połączeniem człowieka i co najmniej dwóch innych gatunków. Artyści przyjęli mentykorę za symbol gdańskiego pokazu będącego zwieńczeniem pewnego etapu ich pracy. W ogólnym aspekcie projekt Rafała i Irada obraca się wokół tożsamości, rozumianej jako różne odcienie „bycia razem” – pojęcia w duecie fundamentalnego. Ponadto, w warstwie ruchowej praca w duecie stanowi dla nich obu wyzwanie i zmusza do udania się w rejony, w których wcześniej nie byli. Mantykora poświęcona jest fizycznemu połączeniu oraz zagłębieniu w marzenia, sny, fantazje, ale też lęki. Z jednej strony są to poszukiwania fizyczne, z drugiej, – próba dotknięcia, trudnego do nazwania, przepełnionego symbolami, wewnętrznego świata człowieka. Rafał Dziemidok Pracował z Dada von Bzdulow, Gdańskim Teatrem Tańca, Compagnie Yvette Bozsik. Od 1997 roku pracuje niezależnie tworząc solo (Odlot-Przylot, Osobność, Tak, tak, tak, tak, i inne), duety (Duet z Patrycją Kujawską, Sny o wełnianej rzece z Magdaleną Jędrą), i uczestnicząc w projektach z innymi artystami (Plik 01 z Made Inc., Strzałka Czasu z Dorotą Brodowską i Mirosławem Zbrojewiczem, Kilka Błyskotliwych Spostrzeżeń Dada von Bzdulow, 2moreless TRAVA). Jego choreografie pokazywane są na polskich i zagranicznych scenach i festiwalach tańca. Ponadto robi choreografie i występuje w teatrze oraz w filmie. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2007 roku. Od 2005 współtworzy Grupę Artystyczną KONCENTRAT. Rafał Dziemidok, ze spektaklem Kra został doceniony, jako pierwszy polski choreograf, przez międzynarodowe jury networku Aerowaves, które skupia 42 europejskich przedstawicieli świata tańca i zakwalifikowany do TOP 10 AEROWAVES w 2011 roku. Irad Mazliah Irad Mazliah studiuje na Wydziale Sztuki w Shenkar Institute of Design w Izraelu oraz pracuje jako niezależny tancerz i choreograf Pracował z Yossi Berg, Oded Graph, Niv Shaynfeld, Oren Laor. Jego choreografia w sztuce Unter den linden, w Teatrze Tmuna pokazywana była również na festiwalu tańca Suzzane Dalal, w Centrum Tańca Tel Aviv. W 2010 roku otrzymał stypendium The Sharet Foundation od Polskiego Instytutu dla tancerzy i choreografów. 
21.01.2012 godz. 18:00 (sobota) spotkanie dla kobiet, „Roszczenia-pragnienia, ochoty- tęsknoty”, koordynacja i prowadzenie: Aleksandra Tatarczuk | 4G Sytuacja gdy poświęcamy fragmentu swojej przeszłości, w imię realizacji nowych planów nie jest obca współczesnej kobiecie. Łącząc pragnienie samorealizacji i rozwoju, ochoty na szczęście i miłość starają się budować swoje życie, jednocześnie zaspokajać roszczenia innych wobec nich samych i zagłuszać tęsknoty za tym co zostawiły. Napędzane chęcią zdobywania nowych doświadczeń i umiejętności, opuszczają swoje rodziny, przyjaciół. Jednak owe poszukiwania nie ograniczają się tylko do sfery zawodowej. Czyż wciąż nie jest aktualny romantyczny topos kobiety wyjeżdżającej za ukochanym? Jak radzą sobie z tęsknotą za nocnym podjadaniem stałe bywalczynie siłowni, a z pragnieniem wciśnięcia się w sukienkę o rozmiarze S miłośniczki smakowania? Jak połączyć roszczenia dzieci, męża, chłopaka z ochotą na wolność i brak zobowiązań? Życie zdaje się być nieustannym balansowaniem między pragnieniami i tęsknotami. Podczas warsztatów proponujemy inne spojrzenie na kontekst wystawy Grassomania. Pragnienia, tęsknoty, z bardziej uniwersalnej, kobiecej perspektywy. Animatorka zaprasza do subiektywnej interpretacji zebranych na ekspozycji prac i stworzenia utopijnej mapy marzeń, która pozwoli na odnalezienie tego specjalnego miejsca gdzie między roszczeniami – pragnieniami, ochotami – tęsknotami możemy postawić znak równości. Zapisy: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. 22.01.2012 godz. 19:30 (niedziela) koncert: Olo Walicki + Kalle Kalima + Kuba Staruszkiewicz | 4G Koncert Olo Walicki Trio w składzie: Kalle Kalima - gitara Olo Walicki - bass Kuba Staruszkiewicz - perkusja Olo Walicki Olo Walicki jest kontrabasistą, kompozytorem i producentem. Debiutował jako szesnastolatek grając w awangardowym zespole Niebieski Lotnik z Jerzym Mazzollem i Jackiem Olterem. Uczestniczył w nurcie określanym jako scena yassowa. W latach 1996-2004 Walicki występował i nagrywał z Kwartetem Zbigniewa Namysłowskiego. Współtworzył free-jazzowy Łoskot, popowo-alternatywną Szwagierkolaskę, grupę Oczi Cziorne i późny skład zespołu Miłość. Uczestniczył w nagraniu kilkudziesięciu albumów. Od ponad dziesięciu lat autorskie projekty Ola Walickiego publikowane są przez jego własne wydawnictwo. Poza autorskimi płytami komponuje muzykę dla teatru i filmu, m.in. dla Ingmara Villqista i Adama Sikory. Walicki współpracuje m.in. z Gabą Kulką, Maćkiem Szupicą, Maciem Morettim, Piotrem Pawlakiem, Wojtkiem Mazolewskim, Tomkiem Sowińskim, Kubą Staruszkiewiczem, Michałem Gosem, Wacławem Zimplem, Tymonem Tymańskim, Mikołajem Trzaską, Leszkiem Możdżerem, Sławkiem Jaskułke, i teatrami Dada von Bzdülöw i Cynada. Jego ostatnie projekty to: Zespół Cieśni i Tańca oraz Saintbox (album tej grupy ukaże się na początku 2012). olowalicki.com Kalle Kalima Kalle Kalima to gitarzysta i kompozytor. Gra nowoczesny jazz z wpływami awangardy, alternatywnego rocka i muzyki eksperymentalnej. Kalima urodził się w Helsinkach, na stałe mieszka w Berlinie. Swoją podróż do wnętrza dźwięku rozpoczął w wieku sześciu lat od lekcji pianina. Pięć lat później zamienił pianino na gitarę. Studiował w Akademii Sibeliusa w Helsinkach i w Konserwatorium Hannsa Eislera w Berlinie pod kierunkiem m.in. Raoula Björkenheima i Johna Schrödera. Kalle Kalima współpracował z Tomaszem Stańko, saksofonistą Juhani Aaltonen, pianistą Heikki Sarmanto, basistami Sirone, Teppo Hauta-Aho, Carlosem Bica, Edem Schullerem, gitarzystą Marcem Ducretem, kompozytorem Simonem Stockhausenem oraz z wokalistką Lindą Sharrock. Grywa też z Jimi Tenoren, fińską gwiazdą muzyki underground. Współtworzy takie grupy jak Johnny La Marama, Klima Kalima, Momentum Impakto, stworzył też projekt solo, Kalle Kalima Pantasonic. W ostatnich latach Kalle Kalima koncertuje w Europie, Afryce, Azji i USA. kallekalima.com Kuba Staruszkiewicz Kuba Staruszkiewicz jest perkusistą, przez wiele lat związanym z zespołem Pink Freud oraz projektami Tymona Tymańskiego (Kury, Miłość,Tymański Yass Ensamble). Współpracował m.in. z Leszkiem Możdżerem, Davem Douglasem, Tomaszem Stańko, Olem Walickim, Smolikiem, Sławkiem Jaskułke, Mikołajem Trzaską,Timem Bernem, Loco Star. Obecnie jest członkiem zespołu Marii Peszek, Tymański Brass Ensamble oraz elektro-klubowego kolektywu Fox. 
29.01.2012 godz. 16:30 (niedziela) finisaż- spotkanie z kuratorką Marią Sasin | 4G WSTĘP WOLNY Artyści biorący udział w wystawie zbiorowej w ramach festiwalu GRASSOMANIA 2011:Anna Baumgart | Małgorzata Dobke | Agnieszka Korejba | Aneta Regel-Deleu | Jarosław Fliciński | Marcin Kaliński | Tomasz Śliwiński | Christian Tomaszewski Anna Baumgart, neon De revolutionibus orbium coelestium z cyklu Rewolucja to nie kolacja Neon De revolutionibus orbium coelestium – zaprojektowany przez Annę Baumgart specjalnie na wystawę Pragnienia, tęsknoty... – jest kolejną odsłoną cyklu Rewolucja to nie kolacja – dotyczącego szeroko pojętej „ikony rewolucji” – nad którym artystka pracuje od 2010 roku. W pracy La révolution n’est pas un dîner de, Baumgart poprzez eksploracje politycznych ikonosfer, zwraca uwagę, że to, co w czasach PRL-u stanowiło źródło emancypacji i oporu wobec panującej doktryny, zanika. Kultura masowa zmienia znaczenie znaku, coś, co niegdyś uważane było za symbol rewolucji czy zniewolenia – w wyniku multiplikacji i powielania – zmienia się w zwykły motyw dekoracyjny, pozbawiony pierwotnych treści. W prezentowanej podczas wystawy Pragnienia, tęsknoty… pracy De revolutionibus orbium coelestium, Baumgart stawia pytanie o to, czy w Polsce wykształciliśmy taką ikonę rewolucji – emblemat – który przyczyniły się do powstania egalitarnej emancypacji. Wykładnia O obrotach sfer niebieskich Mikołaja Kopernika – będąca inspiracją neonu – stanowiła nie tylko przewrót w ówczesnej nauce, ale również w światopoglądzie. Jest zarówno symbolem odwiecznego pragnienia poznania wszechświata, jak i pragnienia równości w wypowiadaniu swoich poglądów i idei. Anna Baumgart – biogram Anna Baumgart urodziła się we Wrocławiu. W 1994 roku obroniła dyplom w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W latach 1994-1995 współprowadziła działalność gdańskiej Galerii Delikatesy Avantgarde oraz Forum Sztuki Współczesnej w Galerii Gazownia – organizując projekt Salon Sztuki Wideo. W 1994 roku odbyły się jej pierwsze wystawy indywidualne, m.in. Post Scriptum w Delikatesy Avantgarde, W Maji w Galeria Foyer w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. W latach 90. współpracowała z najważniejszymi ośrodkami gdańskiej sceny artystycznej, m.in. z Galerią Wyspa gdzie odbyła się jej indywidualna wystawa Timszel (1995), z Galerią Spiż 7 –Bezpieczny azyl własnej niemocy (1997), z Nadbałtyckim Centrum Kultury i Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia – Public Relationes (1999). Brała udział w wielu wystawach zbiorowych zagranicą, m.in. w Brooklyn Museum of Art (2007), Museum on the Seam w Izraelu, Casino Luksemburg, NKB w Berlinie, CCA(Centrum of Contemporary Art) w Moskwie, a także w Rydze, Tallinie i Wilnie. Prace Anny Baumgart znajdują się w prestiżowych kolekcjach sztuki takich jak Hauser &Wirth , FRAC /Fonds Régional d’Art Contemporain Poitou-Charentes, Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, MAAK collection, Śląskim Muzeum Sztuki oraz w Kolekcji Parlamentu Europejskiego w Brukseli. W 1995 roku otrzymała Nagrodę Wojewody Miasta Gdańska za Najbardziej Interesujący Debiut, a w 2011 roku Nagrodę Publiczności za Najlepszy Film Video na Festiwalu Loop Barcelona. Anna Baumgart była kilkukrotną stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. HYPERLINK "http://lokal30.pl/anna-baumgart-2" \n _blankhttp://lokal30.pl/anna-baumgart-2 Małgorzata Dobke Małgorzata Dobke wykonała serię zdjęć głów ujętych od tyłu. Te ukryte portrety niezidentyfikowanych przez widza postaci wywołują pragnienie ujrzenia tajemniczych i niedostępnych twarzy. Kto się kryje za tymi portretami? Czy kształtna czaszka, ładnie osadzona na szyi, mówi coś o człowieku? Czy aby kogoś poznać, musimy zobaczyć jego twarz? Ta pewnego rodzaju psychologiczna łamigłówka otwiera wrota do naszej podświadomości i naszych głęboko ukrytych pragnień. Dotyczy chęci poznania i odkrycia tego, co niewiadome, jak również tęsknoty za tym, co nam znane i bliskie – za ludzką twarzą, która zdaje się mówić wszystko o drugiej osobie. Małgorzata Dobke – biogram Małgorzata Dobke urodziła się w Gdyni. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w pracowniach: Franciszka Duszeńki, Grzegorza Klamana, Katarzyny Józefowicz, Witosława Czerwonki, Wojciecha Zamiary. Dyplom obroniła w 2003 roku w pracowni Wojciecha Zamiary. W latach 2000-2001 studiowała na Wydziale Visual Department w Dartnington College of Arts w Totnes i w Devon. Brała udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in. w Galerii Wyspa w Gdańsku (1997 i 2000), Festiwalu Inner Spaces w Poznaniu (1999 i 2000), wystawie Łazienki Północne w Sopocie (1999), Życie. Instrukcja obsługi w Ratuszu Staromiejskim w Gdańsku (2001), Wystawie świątecznej w CSW Łaźnia w Gdańsku (2001), LUX II CSW Łaźni w Gdańsku (2004), WRO 05 podczas 11 Międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów (2005), Transfotografii – Granice i Przekraczanie... w Gdańsku (2007), wystawie Romantica: Single Channel Topos Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy (2010). Zajmuje się wideo i instalacją przestrzenną. Mieszka i pracuje w Warszawie. Agnieszka Korejba, Memory Fields – „tu byłam” Malarstwo Agnieszki Korejby to ciągłe poszukiwania. Można powiedzieć, że artystka od kilku lat maluje jeden obraz. Bezustannie przemalowując swoje prace, artystka zmaga się z jednej strony z ich fakturą i kolorem, z drugiej– z emocjami, które towarzyszą jej na różnych etapach życia. Ostatnia warstwa obrazu stanowi już prawie spokojne i zrównoważone „tu i teraz”. Obrazy Korejby mają charakter intuicyjny, a jak sama artystka przyznaje, działają również autoterapeutycznie. Warstwa wierzchnia to efekt wielokrotnego przemalowywania płócien, na których Korejba malowała jeszcze w czasach studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Dlaczego nie zaczyna od świeżego, białego, zagruntowanego podobrazia? Czy jest to bezpieczniejsze, łatwiejsze? Być może, ale konsekwencja, autentyczność, a w szczególności efekt końcowy pokazują, że takie działanie jest świadomie obraną drogą twórczą. Większości artystów trudno rozstać się ze swoim dziełem. Korejba robi to ciągle, zamalowując kolejne obrazy. Najważniejsze dla artystki znajduje się tu i teraz, a moment tworzenia, zmagania się z materią obrazu jest wielkim wyzwaniem i ciągłą kreacją. Twórczość Korejby to nieustanne odpowiadanie sobie na pytanie – Czy osiągnięty efekt, jest tym zamierzonym i ostatecznym? Agnieszka Korejba – biogram Agnieszka Korejba studiowała na wydziale Malarstwa i Grafiki ASP w Gdańsku. Dyplom Perfory, wykonany pod kierunkiem Teresy Miszkin i Romana Gajewskigo, obroniła w 2007 roku. Mieszka i pracuje w Hamburgu. Aneta Regel-Deleu Aneta Regel-Deleu w swych formach ceramicznych skupia się na eksploracji używanych materiałów oraz sposobach ich łączenia. Szczególnie interesuje ją zjawisko przeciwieństwa między tym, co naturalne, a tym, co stworzone ręką ludzką. Poszukuje dramatycznego spięcia między tymi dwoma światami. Cykl prac oparty jest na iluzji transformacji z jednego stanu w drugi. Prace oddają wrażenie „przejścia” – metamorfozy – często ze znalezionego odłamku pejzażu w antropomorficzny, wydający się pulsować własnym życiem, organ. Formy zdają się być przeniesione, wyalienowane z surrealistycznego świata do naszej rzeczywistości, akcentując tym samym swoiste pragnienie powrotu. Aneta Regel-Deleu – biogram Aneta Regel Deleu studiowała na ASP w Gdańsku w latach 1996-2000 pod kierunkiem prof. Stanisława Radwańskiego i prof. Henryka Luli, którzy wpłynęli na jej wybór języka rzeźbiarskiego oraz stosowanych materiałów – głównie kamienia i gliny. Swoją rzeźbiarską twórczość rozwija od ponad 10 lat w Londynie, gdzie po ukończeniu Royal College Of Arts uzyskała prestiżową nagrodę Crafts Council w dziedzinie twórczości ceramicznej. Brała udział w licznych wystawach w Wielkiej Brytanii i Europie, m.in. w Światowym Biennale Ceramiki w Korei, czy Hohr Grenzhousen – w Niemczech. Obecnie prowadzi samodzielny warsztat rzeźbiarsko-ceramiczny. Pragnienia, tęsknoty... to jej pierwsza – od czasu wyjazdu z kraju – wystawa w Polsce. www.anetaregel.com Jarosław Fliciński, Say: Do It!/Powiedz: Zrób To! Jarosław Fliciński tworzy malarstwo environments wchodzące w dialog z przestrzenią zastaną. Na wystawie Pragnienia, tęsknoty...zaprezentuje swoją nową pracę o mocno zdeformowanej, pozaginanej i przerwanej formie, jednak wciąż zachowującą charakterystyczną dla siebie linię. „Najpierw rysowałem elipsy na papierze. Potem pojawiły się one na ścianie. Były pojedyncze i koncentryczne. Najpierw były regularne, ostatnio zaczęły pękać i wyginać się we wszystkie strony. Teraz zaczęły odklejać się od ścian. Powiedz: „Zrób to!” JarosławFliciński – biogram Jarosław Fliciński urodził się w Gdańsku i tu ukończył studia na Wydziale Malarstwa PWSSP w pracowni prof. Hugona Laseckiego. Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie oraz Esteval w Portugalii. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych zarówno w kraju, jak i zagranicą, m.in. Far Away w Badischer Kunstverein w Karlsruhe (2000), The rest up to you w Villa Arson w Nicei (2004), Avant-Gardes Polonaises hier et aujourd'hui w Espace de l’Art Concret Mouans-Sartoux (2004), Polskie malarstwo XXI wieku w Galerii Narodowej Zachęta w Warszawie (2006), Lost in colour– Dialog 1 w Gdańskiej Galerii Miejskiej (2009) And What About the Enthusiasm? Shall We Kill It? w Museu Municipal de Faro (2010) oraz Tomorrow in Now w Centro Cultural w Sao Lourenco (2011). W 2002 roku był rezydentem Fundacji Chinati Donalda Judda w Marfie w USA. Prace Jarosława Flicińskiego znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych oraz instytucjonalnych, m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi. www.flicinski.net Marcin Kaliński, „Limbo” „Cykl zdjęć o byciu nigdzie. O świecie bez światła, o świecie cieni, (…) o nieistniejących. O Limbo...” (Marcin Kaliński). Limbo, czyli otchłań. Według nauczania Kościoła katolickiego jest to stan osób, które mimo czystości sumienia nie zaznały łaski, ponieważ umarły przed Zmartwychwstaniem Chrystusa lub bez chrztu. Uchwycone przez Marcina Kalińskiego, odrealnione przestrzenie oraz rozmyte postaci – niczym z sennych marzeń – przenoszą widza w inną rzeczywistość. Patrzą w bliżej nieokreśloną dal. Wchodzą do wody i znikają w tajemniczym blasku. Czy jest to woda łącząca dwa światy? Czy może przejście do stanu limbo? Zapomniani, nieobecni, zepchnięci w otchłań naszej nie pamięci. Zjawy. Marcin Kaliński – biogram Marcin Kaliński urodził się w Gdańsku, mieszka i pracuje w Warszawie. Jest artystą zajmującym się fotografią dokumentalną i portretową. Fotograficzne serie pt. Homo Dei (God's Man), ukazujące różne wyznania religijne w Polsce, pokazywane były między innymi w Gdańskiej Galerii Fotografii, jak również w the National Arts Club w Nowym Jorku i Kiosato Museum of Photographic Arts w Japonii.Kaliński publikuje swoje prace w wielu gazetach i magazynach, między innymi: w „Gazecie Wyborczej”, „Polityce”, „Newsweeku”, „Wprost”. Współpracuje z Agencją Polish Press I Krytyką Polityczną. Tomasz Śliwiński KLĄTWA Film został wyróżniony na 18.Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Etiuda & Anima 2011. Reżyseria: Tomasz Śliwiński, Magda Hueckel Zdjęcia: Tomasz Ślesicki, Tomasz Śliwiński Scenariusz: Tomasz Śliwiński, Magda Hueckel Montaż i dźwięk: Tomasz Śliwiński, Tomasz Ślesicki Korekcja barwna i miks dźwięku: Tomasz Ślesicki Występują: Magda Hueckel, Leo Hueckel-Śliwiński, Maria Jeż Format ekranowy: 1:1,78 Nośnik: HDCAM / Blu-Ray Czas trwania: 6 min Produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa Rok produkcji: 2011 W filmie wykorzystano następujące utwory: JARBOE "Lavender Girl" (words & music: Jarboe, used by permission of the artist) CURRENT 93 "All The Pretty Little Horses" (traditional arranged by David Tibet with Michael Cashmore, licensed courtesy of Domino Publishing Co Ltd.) Zapis codziennych czynności kobiety w ciąży, które na ekranie przeradzają się w rytuały. Poprzez nawiązanie do malarskich aktów ukazana zostaje archetypiczność ciąży, a także spokój i bezpieczeństwo kobiety w zaciszu domowym. Wyidealizowana rzeczywistość zostaje przerwana wydarzeniami, które miały miejsce po porodzie... Tomasz Śliwiński – biogram Ur. 1979 w Gdańsku, mieszka i pracuje w Warszawie. Student reżyserii w Warszawskiej Szkole Filmowej. Absolwent Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki oraz Zarządzania i Ekonomii na Politechnice Gdańskiej. Zajmuje się dziennikarstwem, fotografią i filmem. Jego debiut filmowy „Klątwa” prezentowany był m.in. na Nowych Horyzontach i festiwalu Młodzi i Film. Razem z Magdą Hueckel założył grupę Muzungu-art, w ramach której wspólnie tworzą subiektywny dokument fotograficzny z licznych podróży po świecie. Ich prace prezentowane były m.in. w Tate Britain Gallery w Londynie. vimeo.com/tsliwinsk www.muzungu-art.com Christian Tomaszewski, Erased/Nieobecni Znacząca część twórczości Christiana Tomaszewskiego poświęcona jest manipulacji i rekontekstualizacji materiału filmowego – obrazów, częstokroć zawłaszczanych ze światowej kinematografii. Wcześniejsze prace Tomaszewskiego podejmowały próby przenoszenia filmu i linii narracji w sferę architektury (np. On Chapels, Caves and Erotic Misery w Sculpture Center w Nowym Jorku), tworzenia plakatów dla nieistniejących filmów (np. Hunting for Pheasants w Galerie Michael Wiesehoefer w Kolonii). W jego twórczości pojawiał się także temat wizji przyszłości w byłym bloku wschodnim i jej reprezentacji w licznych przykładach gatunku science-fiction (np. Mother Earth Sister Moon – Performa'09 w Nowym Jorku). Pokazywany podczas wystawy Pragnienia, tęsknoty... projekt Erased/Nieobecni opiera się o dwa kultowe filmy Blue velvet Davida Lyncha oraz Blaszany bębenek Volkera Schlodorffa i jest swoistą interwencją, próbą wtargnięcia do wnętrza filmu. Tomaszewski wkrada się do środka po to, by usunąć wszystkich bohaterów, sprawić, że staną się niewidzialni, a akcja będzie toczyć się dalej bez ich udziału, zakłócając tym samym dotychczasową autonomię taśmy filmowej. Christian Tomaszewski – biogram Christian Tomaszewski urodził się w Gdańsku, a od ponad dekady mieszka i tworzy w Nowym Jorku. W 1995 roku ukończył poznańską ASP. Obecnie naucza na Uniwersytecie Princeton oraz pracuje jako asystent na wydziale rzeźby w Tyler School of Art w Filadelfii (USA). Wystawiał w Stanach Zjednoczonych oraz w Europie. Kolejne projekty Tomaszewskiego będą prezentowane między innymi w Kunsthalle Mannheim (Niemcy) i The Model (Irlandia). Dodaj do:
|