REKOMENDACJE Poland-art
Roziskrzone złoto. Obrazy Anny Zuber w Galerii Szara Kamienica
 Profesorowie Anny Zuber powtarzali, że malarstwo nie powinno być dekoracyjne. Artystka wspomniała o tym na wernisażu wystawy swoich prac w Galerii Szara Kamienica tłumacząc, jakim wyzwaniem było dla niej wprowadzenie do swojej twórczości złota tak, aby nie otrzeć się o kicz. Więcej… |
| Emilia Żakieta |
| Artyści - Z |
 „Interesuje mnie coś co nazywam "małąpamięcią", pamięcią emocjonalną, wiedzą codzienną, czyli przeciwieństwo Pamięci przez wielkie „P”, którą przechowujemy w książkach o historii. Ta mała pamięć, która według mnie sprawia, że jesteśmy unikalni, jest niezwykle krucha i znika wraz ze śmiercią. Ta utrata tożsamości, to zrównanie w zapomnieniu bardzo trudno zaakceptować” Christian Boltanski MALARSTWO 
Nasze wspomnienia powoli uciekają i nie jest to nic nadzwyczajnego. Od wieków istniejący motyw vanitas bardzo dobrze pokazuję, to czego na co dzień nie zauważamy – nieunikniony upływ czasu. Współczesna wersja tego motywu operuje bielą, fragmentarycznością, niedomalowaniem, zamiast czaszek, klepsydr, zwiędłych kwiatów. Moje prace, dające wrażenie błahych, odnoszą się do motywu vanitas, choć w dość przewrotny sposób. Ulotne wspomnienia mało znaczących wydarzeń, bez patosu, niepotrzebnej egzaltacji. Cicho i spokojnie przemijają kolejne kadry z codzienności. Nie ma straszenia śmiercią, rozkładu, smutku, trwogi. Czasem tylko brakuje czyjejś twarzy, trudno rozpoznać bohatera wydarzenia. Kolorowe ramki, czerwone, niebieskie zielone, coraz częściej mieszają się z tymi szarymi i czarnymi. Niektóre ramki są niedomknięte. Nie zamykają płócien. Inne, które w całości otaczają obraz nie są jego ograniczeniem, ale częścią całości. Są elementem pracy. Pamięć o epizodach z życia umieszczonych w tych pracach też przeminie. Fakt, że nie są one sytuacjami ukazującymi rzeczy ważne, jeszcze dobitniej wskazuje na ich ulotność. Trzeba zapamiętać jak najwięcej, gromadzić kolejne wspomnienia, dać jeszcze chwilę istnienia tym drobnostką, które codziennie napotykamy. Ta potrzeba przechowywania daje poczucie bezpieczeństwa. Sprawia, że istniejemy gdzieś pomiędzy jednym dniem a drugim. W swoich pracach umieszczam te najbardziej kruche i podatne na zapomnienie sytuacje, takie, które nie miałby szans na dłuższe istnienie.   Emilia Żakieta Urodzona w 1986 roku w Warszawie. Absolwentka krakowskiej ASP, dyplom z wyróżnieniem w pracowni Prof. Rodzińskiego. Wystawy 2011 – Najlepsze Dyplomy 2010/2011 ASP w Krakowie, Pałac Sztuki TPSP w Krakowie 2011 – Finałowa pokonkursowa wystawa malarstwa w Muzeum Etnograficznym w Warszawie, konkurs „Wnętrze” organizowany przez Fundację Rozwoju Sztuki Zielona Marchewka 2010/11 - Rytmy i Rytuały, grupowa wystawa rysunku, Muzeum Sztuki Współczesnej – Odział Muzeum im. J. Malczewskiego w Radomiu (2011) i w Muzeum Etnograficznym w Krakowie (2010) 2009 - Makro Art, międzynarodowy projekt studentów uczelni artystycznych, Ateny, Grecja 2009 - Beatrix Cenci - pokonkursowa wystawa plakatu, Teatr Słowackiego w Krakowie 2009 - Festiwal Plakatu Reklamowego, wystawa plakatów studentów ASP Gdańsk / Warszawa / Katowice / Kraków, Pałac Sztuki, Kraków 2008 - Rysunek / Dessin, wystawa grupowa, Galeria Natta, Bruksela, Belgia 2008 - wystawa malarstwa studentów pracowni Prof. Rodzińskiego w Konsulacie Niemieckim w Krakowie Dodaj do:
|